Trening medyczny jest zestawem ćwiczeń stworzonych na podstawie dokładnych badań funkcjonalnych i manualnych. Podczas wywiadu i testów (wybieranych na podstawie hipotezy po zebraniu wywiadu) zbierane są ogromne ilości informacji, co powoduje, iż uwadze terapeuty mogą umknąć dość istotne szczegóły.
Dział: Protokoły fizjoterapeutyczne
W warstwie filozoficznej i metodologicznej osteopatia jest jedną z gałęzi medycyny naturalnej [1]. Odwołuje się do holistycznej, psychosomatycznej koncepcji ciała z jego własnościami autoregulacyjnymi, których deficyt jest w tej koncepcji podstawowym źródłem powstawania choroby. Fundator osteopatii, A.T. Still, zakładał u jej zarania, że osteopatia będzie odgrywała rolę trzeciej – alternatywnej – drogi w opiece zdrowotnej, poza farmakologią i chirurgią [2].
Obszar kręgosłupa lędźwiowego, miednicy i biodra trzeba traktować jako funkcjonalną całość. Badanie i terapia tego regionu mogą być wyzwaniem terapeutycznym. Fizjoterapeuta powinien odpowiedzieć sobie na kilka pytań, np.: Które struktury wywołują objawy? Jakie wzorce kliniczne mogą wskazywać na problem stawu biodrowego? Czy zauważa w wywiadzie czynniki mogące sprzyjać wystąpieniu patologii tego stawu?
Neuroforma to innowacyjne wsparcie rehabilitacji neurologicznej – nowoczesna forma treningu ruchowego wykorzystująca elementy wirtualnej rzeczywistości. Specjalistyczne oprogramowanie pozwala na analizę parametrów ruchu oraz projektowanie różnorodnych ćwiczeń ruchowych i poznawczych.
Dłoń, ze względu na szerokie możliwości manipulacyjne, jest szczególnie trudna w terapii, a przywrócenie (całkowite lub częściowe) jej funkcji sensomotorycznych nie zawsze jest możliwe.
Urazy tkanek miękkich (potocznie zwane stłuczeniami, naderwaniami czy naciągnięciami) są najczęstszymi kontuzjami zarówno w sporcie, jak i w życiu codziennym.
"Łańcuch jest tak silny, jak jego najsłabsze ogniwo."
William James
Zestaw prostych testów FMS (Functional Movement Screen) daje możliwość odnalezienia najsłabszego ogniwa w łańcuchu kinematycznym i ukazuje nad czym powinno się pracować z pacjentem.
W wyniku uszkodzeń w obrębie tylnej części wzgórza, wyspy, torebki wewnętrznej oraz zakrętu zaśrodkowego może dojść do zaburzeń prawidłowego poczucia pionowej pozycji ciała w stosunku do pionu określonego przez siłę grawitacji. Jednym z możliwych następstw jest tzw. zespół odpychania.
Codzienna praktyka zawodowa fizjoterapeuty często rodzi pytanie, czy jego postępowanie nie zaszkodzi pacjentowi. Nierzadko zdarza się, że pozornie błahe objawy, na skutek błędnej interpretacji, mogą prowadzić do stanów zagrażających życiu.
Rolę aktywności fizycznej w dobie dzisiejszej cywilizacji trudno przecenić – ruch m.in. leczy i zapobiega chorobom. Wzrost zainteresowania wysiłkiem fizycznym niesie ze sobą szereg pozytywnych zmian – nie tylko dla jednostki [20]. Obserwuje się również spadek państwowych wydatków na rzecz opieki zdrowotnej [1].