Tradycyjne podejście we współczesnej fizjoterapii jest oparte głównie na wykorzystaniu dobrze zbadanych i opisanych metod i technik terapeutycznych (specific intervention techniques) w sposób wyselekcjonowany. Podejście takie znajduje swoje uzasadnienie zarówno w paradygmacie medycyny opartej na faktach (evidence based medicine – EBM), jak i w codziennej praktyce klinicznej. Czytelne wytyczne do terapii, powtarzalność jej wyników, efektywność udowodniona próbami klinicznymi z randomizacją oraz bezpieczeństwo pacjentów stanowią jego niezaprzeczalne zalety. Niemniej jednak, od wielu już lat trwają prace nad połączeniem istniejących metod i technik w ramach tzw. podejścia eklektycznego (eclectic approach to intervention).
Dział: Protokoły fizjoterapeutyczne
Staw kolanowy, największy ze stawów ciała ludzkiego, utworzony jest przez powierzchnie stawowe znajdujące się na kłykciach (bocznych i przyśrodkowych) dalszego końca kości udowej oraz bliższego końca kości piszczelowej. Przednia część stawu uzupełniona jest rzepką. Pomiędzy kością udową a kością piszczelową znajdują się łąkotki wypełniające wolną przestrzeń stawu. Jest to staw zawiasowo-obrotowy. Zakres czynnego ruchu zgięcia w zdrowym stawie to 130°.
A.T. Still wypowiedział znamienne słowa: „Wszystkie części ciała są bezpośrednio lub pośrednio połączone z przeponą” [1]. Czy jest to praktyczna wskazówka dla następnych pokoleń osteopatów, czy tylko ciekawa prowokacja intelektualna, wyszukana metafora, w których tak lubował się fundator osteopatii?
W dzisiejszych czasach terapia skolioz stanowi duże wyzwanie dla fizjoterapii. Wiele metod fizjoterapeutycznych pojawiających się na rynku medycznym oraz różnorodność technik zwiększają wachlarz usług fizjoterapeutycznych ośrodków rehabilitacyjnych. Pozostaje tylko pytanie, w jaki sposób poprowadzić terapię i jakich metod użyć, aby uzyskać najlepszy wynik terapeutyczny.
Pozaustrojowa fala uderzeniowa (extracorporeal shock wave therapy – ESWT) staje się coraz bardziej popularną częścią fizykoterapii. Jest jedną z nowoczesnych metod, stosowanych w ortopedii, rehabilitacji oraz dermatologii.
Udary, uszkodzenia rdzenia kręgowego oraz inne schorzenia mogą prowadzić do utraty lub zaburzenia funkcji lokomocyjnej kończyn dolnych. Ze względu na częstość występowania oraz dotkliwość deficytów w tym zakresie, ponowna nauka (reedukacja) chodu doczekała się wachlarza metod (tab. 1), wykorzystywanych urządzeń rehabilitacyjnych oraz zaopatrzenia rehabilitacyjnego.
Ruch zgięcia kręgosłupa jest jednym z najczęściej wykonywanych ruchów w życiu codziennym. Wykorzystywany jest podczas podstawowych czynności dnia codziennego, nawet takich jak przejście z pozycji siedzącej do stania i odwrotnie. Ocena ruchu pochylenia tułowia do przodu bardzo często bywa weryfikowana, między innymi przy wykorzystaniu testu „palce – podłoga”.
Torbiel (cysta) jest to zamknięta struktura wypełniona galaretowatą, płynną lub półpłynną substancją, która normalnie nie występuje w organizmie. Występowanie torbieli jest jednak zjawiskiem dość powszechnym, może ona powstać u osób w różnym wieku, w różnych częściach ciała. Torbiele mogą mieć różne rozmiary – od niewielkich, kilkumilimetrowych, do dużych, mogących powodować ucisk na struktury wewnętrzne, łącznie z przesunięciem poszczególnych narządów.
Zespół cieśni podbarkowej (ZCP) uważany jest za jedną z najczęstszych przyczyn występowania dolegliwości bólowych w okolicach barku. Szacuje się, że stanowi on 40–60% wszystkich bólów barku. Dolegliwości te dotyczą zazwyczaj osób po 40. roku życia, choć mogą występować także wśród młodych aktywnych osób.
Prawidłowe funkcjonowanie stawu kolanowego warunkowane jest właściwie działającymi mechanizmami zapewniającymi zarówno stabilność stawu w wyproście (przenoszenie obciążeń), jak i jego ruchomość (mobilność), która umożliwia poruszanie się w przestrzeni.