Udary, uszkodzenia rdzenia kręgowego oraz inne schorzenia mogą prowadzić do utraty lub zaburzenia funkcji lokomocyjnej kończyn dolnych. Ze względu na częstość występowania oraz dotkliwość deficytów w tym zakresie, ponowna nauka (reedukacja) chodu doczekała się wachlarza metod (tab. 1), wykorzystywanych urządzeń rehabilitacyjnych oraz zaopatrzenia rehabilitacyjnego.
Dział: Protokoły fizjoterapeutyczne
Ruch zgięcia kręgosłupa jest jednym z najczęściej wykonywanych ruchów w życiu codziennym. Wykorzystywany jest podczas podstawowych czynności dnia codziennego, nawet takich jak przejście z pozycji siedzącej do stania i odwrotnie. Ocena ruchu pochylenia tułowia do przodu bardzo często bywa weryfikowana, między innymi przy wykorzystaniu testu „palce – podłoga”.
Torbiel (cysta) jest to zamknięta struktura wypełniona galaretowatą, płynną lub półpłynną substancją, która normalnie nie występuje w organizmie. Występowanie torbieli jest jednak zjawiskiem dość powszechnym, może ona powstać u osób w różnym wieku, w różnych częściach ciała. Torbiele mogą mieć różne rozmiary – od niewielkich, kilkumilimetrowych, do dużych, mogących powodować ucisk na struktury wewnętrzne, łącznie z przesunięciem poszczególnych narządów.
Zespół cieśni podbarkowej (ZCP) uważany jest za jedną z najczęstszych przyczyn występowania dolegliwości bólowych w okolicach barku. Szacuje się, że stanowi on 40–60% wszystkich bólów barku. Dolegliwości te dotyczą zazwyczaj osób po 40. roku życia, choć mogą występować także wśród młodych aktywnych osób.
Prawidłowe funkcjonowanie stawu kolanowego warunkowane jest właściwie działającymi mechanizmami zapewniającymi zarówno stabilność stawu w wyproście (przenoszenie obciążeń), jak i jego ruchomość (mobilność), która umożliwia poruszanie się w przestrzeni.
Artrogrypoza (arthrogryposis multiplex congenita – AMC) jest niepostępującym zespołem nerwowo-mięśniowym rozpoznawanym po urodzeniu. Charakteryzuje się przykurczami znacznego stopnia, osłabieniem i zwłóknieniem mięśni. Definiuje się ją jako zespół, w którym występują przykurcze w dwóch lub więcej obszarach ciała. Jest diagnozowana w jednym przypadku na 3000 urodzeń.
Okolica kręgosłupa piersiowego jest interesującą strukturą biomechaniczną. Jej wyjątkowość polega na połączeniu kręgów z 12 parami żeber i przez nie – z mostkiem. Istotne jest również bezpośrednie sąsiedztwo organów wewnętrznych – serca i płuc oraz włókien układu współczulnego. Badanie kręgosłupa piersiowego wskazane jest nie tylko przy problemach mięśniowo-szkieletowych tej okolicy. Zawsze warto je wykonać u pacjentów z objawami wskazującymi na udział współczulnego układu nerwowego w powstaniu ich problemu. Bliskość poszczególnych stawów w obrębie klatki piersiowej powoduje, że ich jednoznaczne rozróżnienie nie zawsze jest możliwe.
SIS, czyli zespół ciasnoty podbarkowej, występuje w większości u osób, u których praca wymaga wykonywania rękami ruchów powyżej głowy. Do tej grupy należą np. budowlańcy, malarze, elektrycy. Może jednak występować również u osób młodszych uprawiających sporty, np. siatkówkę, pływanie, tenis czy piłkę ręczną.
Tak! To nie przypadek, że w tytule widnieje słowo „rehabilitacja”, a nie „fizjoterapia”. Choć działania fizjoterapeutów stanowią istotny element programu, to kompleksowość opieki nad pacjentem wykracza poza samą fizjoterapię, obejmując diagnozę psychiatryczną i wsparcie psychologiczne, farmakoterapię, klimatoterapię, pielęgnację oraz opiekę wielu specjalistów z zakresu ochrony zdrowia.
W Polsce walka z COVID-19 trwa nieprzerwanie od marca 2020 r. Statystyki od pierwszego przypadku w Polsce ukazują, że obecnie łączna liczba przypadków to 265 742 osoby (stan na dzień 26 października 2020 r.), podczas gdy liczba ozdrowień wynosi 113 000 pacjentów, a zgony stanowią jedynie 1,7% zakażonych. Ozdrowieńcy stanowią zatem 42,5% przypadków pacjentów po zakażeniu COVID-19, którzy w najbliższym czasie będą wymagać wsparcia fizjoterapeutycznego w zakresie poprawy funkcjonowania w życiu codziennym. Działania te powinny obejmować holistyczne postępowanie mające na celu ogólnoustrojową poprawę kondycji fizycznej, skierowaną na wzmocnienie mięśni oddechowych oraz mięśni tułowia, a co za tym idzie – zredukowanie objawów duszności po aktywności fizycznej oraz w życiu codziennym.