Założenia integracji sensorycznej (sensory integration – SI) skierowane są głównie na wyrównywanie zaburzeń funkcjonowania poszczególnych układów i systemów rozwijającego się dziecka. Integracja sensoryczna powinna być prowadzona po wcześniejszych kompleksowych konsultacjach medycznych, fizjoterapeutycznych i pedagogiczno-psychologicznych. Celem artykułu jest ocena skuteczności oddziaływania koncepcji SI na poprawę zdolności ruchowych, koordynacyjnych i funkcjonowania układów proprioceptywnego, przedsionkowanego, dotykowego i słuchowego siedmioletniego chłopca z deficytem psychoruchowym.
Dział: Protokoły fizjoterapeutyczne
Doświadczenie zawodowe fizjoterapeuty jest kształtowane przez dwa główne nurty. Nurt, który można nazwać informacyjnym, to studia i podręczniki akademickie fizjoterapii, następnie szkolenia podyplomowe i prasa fachowa. Stanowi niezbędną bazę wiedzy, dzięki której można rozpocząć karierę zawodową i stopniowo specjalizować się w wybranej dziedzinie zgodnie z predyspozycjami. Nie mniej ważny jest jednak nurt drugi, który można nazwać intuicyjnym, a który w dużej mierze kształtowany jest przez zwrotną informację od podopiecznych. I tu zaczynają się problemy.
W ujęciu osteopatycznym stawy skroniowo-żuchwowe (articulatio temporomandibularis) – podobnie jak każda inna część ciała – rozpatrywane są w odniesieniu do całego organizmu. Z tego powodu w przypadku zaburzeń stawów skroniowo-żuchwowych (SSŻ) na początku badania przeprowadza się ogólne testy służące rozpoznaniu obszarów zaangażowanych w zespół dysfunkcji SSŻ.
W dzisiejszych czasach fizjoterapeuci oprócz tradycyjnych obszarów fizjoterapii, fizykoterapii i ortopedii stosują też wiele różnych metod związanych z pracą na tkankach miękkich i szeroko rozumianych technik osteopatycznych. Niezależnie od tego, jak silne są podstawy teoretyczne danych metod, zarówno dla pacjenta, jak i dla terapeuty najważniejsza jest efektywność. W artykule przedstawiono metodę Fascial Distortion Model (FDM), która charakteryzuje się niesamowitą skutecznością w niektórych popularnych w każdym gabinecie przypadkach klinicznych.
Zespół Treachera Collinsa (dyzostoza żuchwowo-twarzowa) to choroba o podłożu genetycznym charakteryzująca się licznymi wadami twarzoczaszki, które są obecne już od chwili narodzin. U dzieci dotkniętych tym zespołem żuchwa jest niedorozwinięta, broda mała i cofnięta, a profil twarzy ma kształt trójkątny, wypukły, z wystającym nosem. Kość szczękowa jest hipoplastyczna, podobnie jak kości policzkowe, przez co twarzoczaszka sprawia wrażenie płaskorzeźby. Twarz dziecka jest smutna, częste są malformacje ucha zewnętrznego i środkowego oraz wrodzone zwężenie lub zarośnięcie przewodów słuchowych zewnętrznych, przez co dochodzi do niedosłuchu, zwykle obustronnego o różnym nasileniu.
Niniejszy artykuł omawia problematykę wymagań prawnych do rozpoczęcia działalności leczniczej na przykładzie poradni rehabilitacyjnej. Wskazuje na wymagania prawne, jakie muszą zostać obligatoryjnie spełnione przed rozpoczęciem działalności przez poradnię rehabilitacyjną. Ponadto porusza zagadnienia dotyczące obowiązków kierownika poradni rehabilitacyjnej, wymagania, jakie powinien spełniać regulamin organizacyjny podmiotu leczniczego oraz obowiązki w zakresie zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej – obowiązkowo podpisanej nie później niż w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia działalności leczniczej.
Pachwina to obszar częstego występowania dolegliwości bólowych w przypadku zespołów bólowych kręgosłupa lędźwiowego. Nierzadko jednak ból odczuwany w okolicach pachwiny jest jedynym objawem, na który skarży się pacjent. W każdym przypadku problem ten wymaga indywidualnego rozpatrzenia jego przyczyn. Fakt szczególnego umiejscowienia anatomicznego i funkcjonalnego pachwiny, leżącej niejako na styku kończyny dolnej, miednicy i tułowia, sprawia, że wnikliwej ocenie czynnościowej podlega tu znaczna liczba struktur narządu ruchu.
Palpacja, czyli badanie za pomocą dotyku, jest istotnym elementem podstawowego badania fizykalnego. Pozwala ocenić rozmiar, kształt, konsystencję, położenie i ruchomość poszczególnych struktur anatomicznych. Dotyczy ona układów mięśniowo-szkieletowego, nerwowego, naczyniowego, narządów wewnętrznych brzucha i klatki piersiowej. Dobrze przeprowadzona palpacja ułatwia odnalezienie przyczyny bólu i rozpoznanie ewentualnych zmian patologicznych.
Urazy są jednym z najczęstszych efektów uprawiania sportu – niezależnie od poziomu i stopnia zaawansowania osoby aktywnej fizycznie. W wielu wypadkach skutkują przerwą w treningu oraz zawodach, a w konsekwencji obniżeniem poziomu sprawności fizycznej oraz wytrenowania. Należy jednak zaznaczyć, że uraz, oprócz stresu i frustracji wywołanej przez przymusową przerwę treningową, może być okazją do odświeżenia i poprawy wytrzymałości ogólnej zawodnika. Dodatkowo może wpłynąć na poprawę najsłabszych parametrów zawodnika, wcześniej zaniedbanych z powodu licznych startów, a także treningu specyficznego dla danej dyscypliny sportowej.
Uporczywy ból pięty, pojawiający się podczas obciążenia stopy ciężarem ciała, zlokalizowany w dolno-przyśrodkowej części pięty, to częsty problem pacjentów zgłaszających się do fizjoterapeuty. Pacjenci opisują, że największy ból i sztywność występują rano podczas pierwszych kroków oraz po okresie bezruchu. Zmniejsza się natomiast w trakcie ruchu i aktywności, ale na koniec dnia znów daje o sobie znać. Niekiedy prowadzi do czasowego wyłączenia z aktywności dnia codziennego.
Celem oddziaływania terapeutycznego FMT jest wspomaganie efektywnej aktywacji siły oraz wytrzymałości mięśni, które są konieczne do budowania systemu stabilizacji i optymalizacji ruchu.
Rehabilitacja w środowisku wodnym w ostatnich latach prowadzona jest z coraz większym entuzjazmem. Terapia w wodzie stanowi atrakcyjną i bezpieczną formę usprawniania, oferuje unikalne i wszechstronne podejście do leczenia niepełnosprawnych. Tak prowadzona rehabilitacja zawiera zarówno elementy treningu aerobowego, oporowego, jak i odciążającego układ ruchu.